SF post

Google Wave

Waar ik vooral nu al fan van ben:
> Wave Playback,
> integratie bugtracking,
> massale collaboratie,
> Wave extensions en
> slepen in plaats van steeds zoeken en klikken (nog een extra plugin voor nodig momenteel).

What I would like to do

Getting back in touch..

Iedere zot kan kritiek uitoefenen

Sóms kan ik me ervan weerhouden een boze mail te sturen of snel de telefoon te nemen om mijn ongenoegen te spuien, en dat zodanig te kanaliseren dat er een begrijpende, naar meer duiding vragende boodschap uit komt. Meestal is de mail natuurlijk al vertrokken, en ben ik opgelucht dat ik weer eens mijn zegje heb gedaan. Meer en meer blijf ik stilstaan bij het effect dat ik wil beogen. Dan is het achteraf nóg waardevoller als de eigenlijke boodschap toch is overgekomen, en de verandering vanuit de andere zelf komt in plaats van 'opgelegd' door mij. Ik *oefen* dit vooral op het werk, maar ik ben nog lang niet op het punt gekomen van waaruit ik zou willen vertrekken om te groeien.

Ik ben goed in kritiek geven, en meestal nog juist ook. Maar ik ben er zelf deels door getekend, dus wil ik dat wel doorgeven aan anderen?
Het is geen kwestie van iedereen te vriend te blijven. Het is wel een kwestie van niemand nodeloos te kwetsen.
Ik ben al te lang bezig met vooral mijn gelijk te halen. 't Wordt tijd om eens beter te luisteren.

een bijhorend moraliserend verhaaltje:
The Battle of Gettysburg was fought during the first three days of July 1863. During the night of July 4, Lee began to retreat southward while storm clouds deluges the country with rain. When Lee reached the Potomac with his defeated army, he found a swollen, impassable river in front of him, and a victorious Union Army behind him. Lee was in a trap. He couldn't escape. Lincoln saw that. Here was a golden, heaven-sent opportunity - the opportunity to capture Lee's army and end the war immediately. So, with a surge of hope, Lincoln ordered Meade not to call a council of war but to attack Lee immediately. Lincoln telegraphed his orders and then sent a special messenger to Meade demanding immediate action.
And what did General Meade do? He did the very opposite of what he was told to do. He called a council of war in direct violation of Lincoln's orders. He hesitated. He procrastinated. He telegraphed all manner of excuses. He refused point-blank to attack Lee. Finally the waters receded and Lee escaped over the Potomac with his forces.
Lincoln was furious. "What does this mean?" Lincoln cried to his son Robert. "Great God! What does this mean? We had them within our grasp, and had only to stretch forth our hands and they were ours; yet nothing that I could say or do could make the army move. Under the circumstances, almost any general could have defeated Lee. If I had gone up there, I could have whipped them myself."
In bitter disappointment, Lincoln sat down and wrote Meade this letter. And remember, at this period of his life Lincoln was extremely conservative and restrained in his phraseology. So this letter coming from Lincoln in 1863 was tantamount to the severest rebuke.

My dear General,
I do not believe you appreciate the magnitude of the misfortune involved in Lee's escape. He was within our easy grasp, and to have closed upon him would, in connection with our other late successes, have ended the war. As it is, the war will be prolonged indefinitely. If you could not safely attack Lee last Monday, how can you possibly do so south of the river, when you can take with you very few - no more than two-thirds of the force you then had in hand? It would be unreasonable to expect and I do not expect that you can now effect much. Your golden opportunity is gone, and I am distressed immeasurably becuase of it.

What do you suppose Meade did when he read the letter?
Meade never saw that letter. Lincoln never mailed it. It was found among his papers after his death.

****************

Lincoln considered the situation from Lee's point of view and understood the reasons for the procrastination, and he realised that although writing the letter would help relieve him of his feelings, it would impair Lee's further usefulness as a commander.
So sometimes it's worth writing the letter to work out your feelings (in our case, those feelings leading to procrastination), but if you send it you won't be winning any friends or having a positive influence!

What I would like to do

Hier zou ik zoooo goed in kunnen slapen!

Mini me

Bron: Mini-mizer

What I would like to do

Als ik eens wat tijd over heb, en dit niet met een boek, achter de computer of op de draaischijf wil doorbrengen, dan wil ik zoiets wel eens namaken:

De laatste, "Bookmark" 2007 (ontworpen door Diane Steverlynck), kan je trouwens kopen in de Bozarshop. Een beetje prijzig wel (€12,90 bij Magazin), maar het lijkt me wel heel handig.

De onverbeterlijke betweter

Na het optreden van Jim Cole (waar ik alweer véél te laat voor was wegens 'eerst nog even ditte' en 'datte' en 'nogentwa') zaten we nog na te genieten op een terrasje met een koffietje plus als afsluiter. De bestelling was among others één irish coffee en één koffie met cognac erin.
Komt de serveuse dat brengen met de mededeling: "1 met cognac, en 1 gewone".
Damn.
Op slag word ik opgevreten door mijn hypersensitieve perfectionisme en móet het er uit (als de serveuse al op veilige afstand is weliswaar) dat een koffie met whiskey géén gewone is, maar een irish, en dat een koffie met cognac absoluut géén speciale irish coffee is.
Ooit zat ik aan tafel met JVC, en hij kon het ook niet laten om telkens de puntjes op de i te moeten zetten. Heel vervelend vond ik dat.
Ik ben een onverbeterlijke betweter. Damn.

Green porno

Isabella Rossellini maakt al een tijdje grappige en informatieve kortfilmpjes over het seksleven van insecten en zeewezens.

Andere filmpjes: Sundance channel

Carol Tomas

Een paar jaar geleden trok ik met mijn moeder naar Barcelona - een citytripje waar ik nu met een warm gevoel aan terugdenk, maar die op het moment zelf natuurlijk voortdurend vol spanning hing. Aan Parc Güell zaten zoals gewoonlijk heel wat kunstenaars hun waar te prijzen, en ik was onder de indruk van één van hen, Carol Tomas. Ik kon het niet laten om een aantal van haar werkjes te kopen. Tot vandaag heb ik daar nog steeds geen spijt van. Haar speelse, luchtige, kleurige gouaches hangen ietwat schots en scheefs in mijn keukentje, en ik word er nog altijd vrolijk van.

Nu ik haar site gevonden heb, moet ik grif toegeven dat ik waarschijnlijk haar beste schilderijen heb uitgekozen, want het kan mij toch allemaal niet meer zo fel bekoren.

For what it's worth: Carol Tomas